Na początku był riff

Każdy ma ten jeden moment. Kaseta przegrana od starszego kuzyna, teledysk puszczony w telewizji późno w nocy, pierwszy koncert, po którym przez trzy dni dzwoniło w uszach. U mnie to był riff – jeden, prosty, zagrany tak, że poczułem go w żołądku. Od tamtej pory gra mi w duszy bez przerwy.

Ewangelia Riffu to miejsce, w którym w końcu zapisuję to, co do tej pory opowiadałem znajomym przy piwie albo klientom na fotelu w salonie: co warto przesłuchać, na jakim koncercie trzeba było być i dlaczego dana płyta zostaje ze mną na lata.

Co tu znajdziesz

• Recenzje płyt – z oceną na 10, krótkim werdyktem i utworami, których nie wolno pominąć.
• Relacje z koncertów – spod sceny, z szumem w uszach i galerią zdjęć.
• Płytę tygodnia – co tydzień jeden album, który warto puścić głośno.
• Listy – osobiste teksty o riffach, ludziach, którzy je grają, i o tym, co się dzieje, kiedy ktoś je usłyszy.

Fan, nie krytyk

Nie jestem dziennikarzem muzycznym i nie udaję, że nim jestem. Piszę o tym, co sam kupiłem, przesłuchałem albo zobaczyłem na żywo. Nikt nie płaci mi za recenzje – a jeśli kiedyś pojawi się tu tekst powstały we współpracy, będzie wyraźnie oznaczony już na samej górze.

Oceny będą subiektywne. Czasem się nie zgodzisz. I dobrze – od tego są komentarze.

Najbliżej pod sceną

Na stronie głównej znajdziesz listę koncertów, na których będę. Najbliższy: Papa Roach z Landmvrks i Sleep Theory, 16 listopada w Spodku w Katowicach. Będziesz? Daj znać – zobaczymy się pod sceną, a relacja pojawi się tu kilka dni później.

Napisz do mnie

Masz płytę, którą muszę usłyszeć? Koncert, na którym trzeba być? Zespół z Twojego miasta, o którym nikt jeszcze nie pisał? Zostaw komentarz albo odezwij się na Instagramie, Facebooku lub TikToku – linki znajdziesz na górze strony.

Na początku był riff. Reszta dopiero się pisze.

• Łukasz